|
به نام خداوندی که در عین صلابت
معنابخش کرامت است
همكاران گرانقدر، رياست و هيأت
رئيسة محترم
با درود به روح پر فتوح رهبر و
معمار كبير انقلاب اسلامي، شهداي
انقلاب و جنگ تحميلي، و عرض ادب
به محضرمقام معظم رهبري، خداي را
شاكر و سپاسگزارم كه يكبار ديگر
مجالي به دست آمد تا بتوانم در
پيشگاه ملت بزرگوار ایران عرائضی
را تقديم نمایم.
در وهلة نخست موفقيت چشمگير و روز
افزون دانشمندان كشورمان را در
زمينة دستيابي هر چه بيشتر آنان
به مكتومات موجود در عرصة فناوري
هسته اي و فتح پيروزمندانة قلل
دست نيافتني اين فن آوری كه برخي،
مدعي صاحبان انحصاري آن مي باشند
را به ملت شريف ايران تبريك می
گویم. ترديدي نيست، كه پی گیری حق
استفادة صلح آميز از انرژي هسته
اي نه تنها مهمترين مسئله در
روابط خارجي كشورمان مي باشد،
بلكه حساس ترين موضوع در عرصة
امنيت ملي و رفاه عمومي نيز تلقي
ميگردد.
دوستان گرامی، ارامنة ايران از
جمله هم ميهناني مي باشند كه قدمت
حضورشان در اين كشور به هزاران
سال مي رسد و علاوه بر مشتركات
فرهنگي و آئيني، ريشه اي به هم
پيوسته در اعماق تاريخ ایران
دارند. از اين روست كه اين قوم
سخت كوش و دير پا در همارة تاريخ
و به ويژه در تاريخ معاصر کشورمان
خود را عنصري ناگسستني از ملت
ايران دانسته و در راه اعتلاي همه
جانبة ميهن خويش از نثار جان و
تقديم خون و زندگي فرو گزاري
نكرده است.
جداي از جانفشاني هائي كه جوانان
و اقشار مختلف ارامنه كشور در راه
پيروزي انقلاب و دفاع از كيان
ميهن و دفع تجاوز دشمن از مرزهاي
كشور از خود بروز داده اند، پس از
پيروزي مقتدرانه در جنگ نيز
ارامنة كشور در عرصه هاي صنعتي،
فني، علمي و اقتصادي و عمراني،
حضوري گسترده داشتند و استعداد و
توانمندي هاي خود را اينبار در
جهاد بازسازي كشور به نمايش
گذاردند. و چه حماسه اي پديد
آمد... خون و جنگ و دفاع ... و
سپس بازسازي كشور دوشادوش دیگر هم
ميهنان خود.
آنان که شکرگزار بندگان خدا
نباشند، شکر گزار قادر متعال
نخواهند بود...
خوشبختانه در سالهاي اخير به لطف
و عنايت پروردگار و درايت و كياست
مقام معظم رهبري و همكاري مجلس
محترم و مسئولان ذيربط، بخش عظيمي
از مشكلاتي كه موجبات رنجش و
دغدغة خاطر، نگراني و پريشاني
روحي جامعة ارامنه را فراهم مي
ساخت، برطرف شده و از اين بابت
اينجانب از سوي خود، قاطبة ارامنه
و تشكيلات كليسائي و اجتماعي
جامعه، صميمانه ترين تشكرات و
تقديرات را تقديم این بزرگواران
مينمايم.
در همین راستا، بي مناسبت نيست به
اين امر مهم نيز اشاره داشته
باشيم كه در حاليكه همسایگان
کشورمان، در آن سوي رود ارس و
همچنین دولت ترکیه، در مقابل
ديدگانمان با محو و نابود سازي
آثار فرهنگي و ديني ارامنه، خشونت
مداری دوباره اي را سازماندهي
کرده و نيات پليد خود را در محو
تمدن موجود در این سرزمينها آشكار
مي سازند، دولت جمهوري اسلامي
ايران كه خود وارث تمدني بس شكوفا
و درخشان بوده است، با اشتياق به
بازسازي و مرمت آثار تاريخي،
فرهنگي و ديني ایرانیان ارمنی
اهتمام مي ورزد، اشتیاقی كه گوياي
ديدگاه و طرز نگرش متمدنانه و
انساني ایرانیان نسبت به ميراث
فرهنگي بشريت است. از اين بابت مي
بايست از سازمان ميراث فرهنگي و
گردشگري ايران و نيز وزارت فرهنگ
و ارشاد اسلامي كه اهتمام به اين
امر مهم داشته اند سپاسگزاري كرد.
ضمن سپاس از مسئولين محترم قوة
قضائیه و بالاخص ریاست محترم این
قوه جهت رفع مشكلات قضائی مبتلا
بة جامعة ارامنة ایران، بايد
اذعان داشت كه هنوز دشواریهائی به
ويژه در مورد احوال شخصية
اقليتهاي ديني و موكداً در مبحث
ارث وجود دارند. مشكلاتي كه نه
تنها نگران كننده بلكه مي توانند
بحران ساز باشند. به منظور رفع
پاره ای از همین مشکلات بود که
حدود دو سال پیش طرح مربوط به
اصلاح مادة 881 مکرر قانون مدنی
به مجلس محترم ارائه شد، طرحی که
امضاء حدود دویست تن از همکاران
عزیز مجلس آن را رسمیت می بخشید،
اما متأسفانه هنوز پس از گذشت دو
سال هیچ گزارشی به صحن علنی مجلس
ارائه نشده است. از ریاست محترم
خواهشمندم با توجه به نص صریح
آئین نامة داخلی مجلس شورای
اسلامی در مورد نحوة رسیدگی به
طرحها و لوایح، مشکل پیش آمده را
حل نمایند. واقعاً موجب نگرانی
است، که پنداری برخی بزرگواران
خود را از پاسخگو بودن به خون
شهدا و در همین زمره خون شهدای
ارمنی و دیگر اقلیتهای دینی مبرا
می دانند. اميد است تا اينبار نيز
مجلس بتواند در پناه درايت و واقع
نگري داهيانة مقام معظم رهبري
نگراني هاي جوامع اقلیتهای دینی
كشور را رفع نموده و آرامش را به
آنان بازگرداند.
مشکل عجیب و غیر قابل باور دیگری
که در اینروزهای حساس، ذهن جوامع
اقلیتهای دینی کشور را به خود
مشغول نموده است، در مورد عدم
تخصیص کامل بودجة اقلیتهای دینی
از محل ردیف کمکهای بلاعوض به
اشخاص حقیقی و حقوقی، مندرج در
قوانین بودجة سالهای اخیر می
باشد. مجلس و دولت محترم با تصویب
مبلغ مورد اشاره سعی در کمک به
تسهیل روند اجرائی امور جاری
جوامع اقلیتهای دینی داشته اند،
ولی متأسفانه علی رغم پیگیری و
دستور ریاست محترم جمهوری، دستور
مستقیم وزیر محترم کشور و نظر
مساعد دیگر مسؤلین بلند پایه، این
کمک هنوز بصورت کامل تخصیص نیافته
است. امیدواریم تا این سوء تفاهم
نیز در سایة مرور تجربیات موفق
گذشته به نحو ثوابی مرتفع گشته و
به یک معضل فراموش نشدنی تبدیل
نگردد.
همکاران گرامی، ملت بزرگوار
ایران،
ايرانيان ارمني بزرگترين اقليت ديني شناخته شده در جمهوري اسلامي
ايران هستند كه حضورشان در این
مرز و بوم، بر خلاف ساير جوامع
ارمني حاضر در اقصی نقاط جهان،
بدلیل جبر روزگار و فرار از
نژادکشی سال 1915 میلادی بدست
دولت ترکهای جوان عثمانی، رقم
نخورده است. این همزیستی دیرینه و
برادری بلامنازع باعث می گردد تا
هر ایرانی، شناخت عمیقی از ارامنه
داشته باشد، و بنا بر این بر هیچ
کس پوشیده نیست که هر ارمنی زاده
ای از بدو تولد دردی جانکاه را با
خود به یدک می کشد، دردی که با وی
زاده می شود و بعدها آن را در
لابلای تعاریف همسایة پیر نجات
یافته از قتل عام می شنود، ارمنی
زاده ای که سوگ ملت شهید خود را
در داستانها، اشعار، لالائی ها،
مناجات، باورها، عقاید و در یک
جمله بخشی از فرهنگ نوین خود و به
همراه نصایح دلنشین مادر به ارث
می برد. و میراث ما ارامنه همه
چیز است، عشق به میهن، جانفشانی
در راه دین، کمک به همنوع،
ایستادگی در برابر دشمن، شهادت،
قانون مداری، انضباط، ... آری همه
چیز الا انتقام...
ارامنه درخواستی جز پذیرش تاریخ
نداشته و ندارند. حتی هراند دینک
روزنامه نگار فقید ارمنی که چندی
پیش در ترکیه بطور ناجوانمردانه
ای به شهادت رسید چیزی جز قبول
واقعیت را طلب نداشت. بر خود واجب
میدانم، به عنوان يكي از زخم
خوردگان سياستهاي ضد بشري و واپس
گراي پان تركيسم، توجه شما
اندیشمندان و نخبگان عزیز را به
وجود اين خطر و تهديد شوم در
اطراف مرزهاي كشورمان جلب كرده و
پیشنهاد نمایم تا در جهت حفظ
امنيت ملي و تماميت ارضي و
استقلال كشورمان كه خونهاي زيادي
در پاي آن ريخته شده و می شود،
همواره هشیار باشیم. شاید بهترین
راه حل مهیا نمودن این هشیاری،
اقدام در جهت محکومیت دولتهائی
است که برای رفتار غیر انسانی خود
مجازات نشده اند. اما این امر
امکان پذیر نخواهد شد، جز در سایة
رفآت عدالت منشانه و رهیافت منطقی
و اصولی دولت و مجلس کشورمان در
جهت احقاق حقوق ملتهای مستضعف که
تجلی آن به تکرار در قانون اساسی
و فرمایشات مکرر دولتمردان میهن
به عینه عنوان شده اند.
به امید روزی که همة ستمکاران از
بیم اتحاد ستمدیدگان و هشیاران به
سر عقل آیند.
والسلام.
گئورک وارطان
2 اردیبهشت ماه 1386
|
